![[Company Logo Image]](_borders/solun.jpg)
CRKVA SVETOG SAVE U SOLUNU
|
CRKVA SVETOG SAVE U SOLUNU
|
|
E-mail: |
CRKVA SVETOG SAVE U SOLUNU
Istorija hilandarskog metoha u Solunu u doba vizantijske vlasti podrobno je istražena. Osnivanje prve kelije, posvećene sv. Đorđu, pripisuje se jos Svetom Savi. Kralj Milutin je tu keliju obnovio oko 1316. godine, kada je verovatno dobila posvetu sv. Trojici, koja se javlja u poznijim izvorima. Tada, ili malo docnije, kralj Milutin je Hilandaru darovao i važan manastir Sv. Jerusalima u solunskoj četvrti Sv. Paramon. U nadležnosti hilandarskog metoha nalazile su se i druge nekretnine u raznim delovima grada. Posle sredine XIV veka gubi se svaki trag hilandarskom metohu u Solunu. Nema nikakvih vesti o tome da li su Hilandarci išta posedovali u Solunu pred Tursko osvajanje grada 1430, i dalje, tokom citavog XV i velikog dela XVI veka. Prve nekretnine Hilandarci su kupili tek decembra 1590. godine. Kako je to već bilo uobičajeno, Hilandarci su uz nekretnine dobili i sve prateće dokumente, dokaze o vlasništvu. U njima je sačuvana cela istorija poseda još od 1501. godine. Kada su ga Hilandarci preuzeli, posed se sastojao od tri prizemne kuće, peći, bunara i venjaka vinove loze. Sledeći put, Hilandarci su nekretnine kupili krajem maja 1622. godine, pa je manastir postao vlasnik tri prizemne kuće, bunara i dvorišta sa plodnim i neplodnim drvećem u tadašnjoj mahali Široki put. Posed se nalazio u blizini već postojećeg metoha. Kao u prethodnom slučaju, Hilandarci su uz posed dobili dokumente koje su prethodni vlasnici sačuvali. Posle 1622. godine hilandarski metoh u Solunu pominje se još samo jednom. Pred kraj XVII veka, dok je Bečki rat još trajao, solunski mitropolit Ignjatije posegnuo je za ostavštinom hilandarskog monaha umrlog u njihovom solunskom konaku. Na to nije imao nikakvog prava jer su monasi posedovali carske zapovesti da imovina umrlih monaha pripada njima a ne mitropolitu. Hilandarski metoh u Solunu sa crkvicom posvećenom Svetom Savi poznat je od XIX veka. I danas postoji u ulici Kamvunion broj 1, mada ne u istoj zgradi. Ulica Široki put je nekada počinjala baš na tom mestu. Sasvim je moguce da je današnji metoh izrastao upravo na prostoru poseda kupljenog 1622. godine, ili u njegovoj neposredoj blizini. Iako u dokumentima nigde neme pomena o crkvici, ona je verovatno postojala, bar u nekom skromnom vidu. S obizirom na to da je hilandarski srednjovekovni metoh mogao biti u neposrednoj blizini, sasvim je moguće da su monasi, ako su metoh nekada izgubili (između sredine XIV veka i 1590-1622. godine), sačuvali živo sećanje na njega i mesto gde se nalazio, toliko živo da su se, namerno kupivši posed na istom mestu, posle možda više od dva stoleća na kraju tu vratili. Generalni konzulat Republike Srbije po poslušanju Igumana oca Mojsija i bratstva manastira Hilandara redovno održava liturgije praznicima u prisustvu sveštenika, naših postdiplomaca sa Teološkog fakulteta u Solunu i građana.
|
|
Copyright © 2003-2004
Generalni konzulat R. Srbije
|
Contact us: 